Παίρνω απόσταση από τον εαυτό μου, κολλάω στην πάνω γωνία του δωματίου και με παρατηρώ. Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή όπως και χιλιάδες ακόμα φορές. Τίποτα καινούργιο…Δεν έχω κάτι νέο να πω. Ή όπως συνηθίζω συχνά πυκνά να λέω στο τηλέφωνο: “Είμαι καλά… Καμμιά συνταραχή! Απολαμβάνω την ηρεμία.”
Κι όμως αυτό για μένα είναι μια νέα κατάσταση! Είναι νέο.
Σημάδι του γήρατος; Πιθανόν. Το βλέπω να σκάει μύτη απ’ τη γωνία και να μου χαμογελάει ειρωνικά. Του ανταποδίδω το χαμόγελο και συνεχίζω…












No comments:
Post a Comment